Hulde voor schaduwschutterkoning en gewapend beton
Haagse bluf met een female touch. Dat is waar de ADO Vrouwen voor staan. Steun ons via crowdfunding bij het binnen én buiten de lijnen realiseren van onze dromen.
,,
Loek van Paassen:
"Ik vind vrouwen voetbal leuk, hoop snel te komen kijken"
Roeland Gelink:
"De instelling en beleving van de vrouwen van ADO Den Haag zijn een voorbeeld voor de hele club"
Bart Caminada:
"De ADO Vrouwen zijn HET boegbeeld om jonge meiden aan het bewegen te krijgen"
Kees Jansma, perschef Nederlands elftal:
"Deze meiden hebben echt alles over voor topsport"
Lieke Hemminga:
"ADO Vrouwen geeft altijd leuke trainingen en ze zijn heel goed."
Steven de Haseth:
"Haagse bluf met een female touch; deze powervrouwen zijn hét voorbeeld voor alle jonge meisjes in de regio"
Kathy de Jong:
"ADO Vrouwen doet veel voor voetballende meisjes en zijn erg goed"
Kees Punt:
"De ADO-meiden hebben alles over voor hun sport, ze verdienen alle mogelijke steun"
Rob Reijenga:
"ADO DH Vrouwen doet het (inter)nationaal goed in de top. Maar het zet zich ook in voor de ontwikkeling van vrouwenvoetbal"
Michelle van der Togt:
"Deze meiden doen en laten zoveel om zo goed mogelijk te presteren in hun favoriete sport, voetbal."
Julia Banwari:
"De vrouwen van ADO Den Haag doen altijd goed hun best, ze zijn cool en een voorbeeld voor mij."
Ryan Spencer:
"Ik steun de ADO Vrouwen omdat het nodig is"
Sacha Glotzbach:
"ADO Vrouwen zet zich in voor voetballende meisjes en hebben daar hulp bij nodig"
Isabelle Hoekstra:
"Ze geven leuke trainingen, kunnen goed voetballen en zijn aardig."

Hulde voor schaduwschutterkoning en gewapend beton

2015-08-04 at 15-57-51LR Helene HeemskerkSamen met ADO Den Haags Franse schaduwschutterkoning Edouard Duplan werd Hélène Heemskerk bij de laatste thuiswedstrijd van de mannen in de bloemen gezet als speler van het jaar. De aanvoerder van de vrouwen kan terugkijken op een goed seizoen, maar kijkt vooral uit naar de eindstrijd om de KNVB-beker tegen Ajax.

De uitreiking van de Karel Jansen Trofee aan de beste spelers, talenten en topscorers van dit seizoen bij de mannen en vrouwen kwam voor Hélène Heemskerk als een verrassing. “Ik dacht eigenlijk dat we naar het stadion moesten komen voor promotie van de bekerfinale. Het was leuk om die prijs voor veel publiek uitgereikt te krijgen en het was ook goed dat dat tegelijk met de mannen gebeurde en niet apart. Nadine Noordam (talent van het jaar, red.) en ik werden ook gefeliciteerd door de onze mannelijke collega’s, die zich best betrokken bij het vrouwenvoetbal toonden.”

(L-R) Rens Vrolijk, Helene Heemskerk Fotografie: Laurens Lindhout

(L-R) Rens Vrolijk, Helene Heemskerk
Fotografie: Laurens Lindhout

Na haar komst van FC Utrecht ruim twee jaar terug bewees Hélène zich in het Kyocera Stadion snel als een centrale verdediger van gewapend beton. “Ik heb het hier goed en bij de club weten ze dat ze op mij kunnen rekenen, want sinds mijn eerste wedstrijd heb ik nog bijna geen minuut gemist.” Zij voelt zich ook binnen het team gewaardeerd en deed dit seizoen daarom graag de aanvoerdersband weer om. “Ik hoef niet per se zelf aanvoerder te zijn, maar ben wel iemand die graag de kar trekt en de organisatie in het veld neerzet.”

Draai gevonden
Na een valse start van het seizoen – “ook door de vele wisselingen in de selectie” – stelt Hélène vast dat haar team na de winterstop haar draai heeft gevonden en redelijke resultaten behaalde. “Liefst waren wij nog derde geworden, maar dat zat er helaas niet meer in. Maar het mooiste zit er nu nog aan te komen”, kijkt zij verwachtingsvol vooruit naar de bekerfinale. “De laatste weken is alles erop gericht om ons optimaal op die wedstrijd voor te bereiden.” Het resultaat van de eerdere ontmoetingen dit seizoen maakt Ajax tot favoriet. “Ajax heeft een goed team en individueel goede spelers, maar ik ben ervan overtuigd dat wij als team wat kunnen neerzetten. De laatste wedstrijd was ook best spannend. Alleen lieten wij twee keer de kans liggen uit een strafschop de aansluitingstreffer te scoren.”

Hélène wacht na 67 wedstrijden in Haagse dienst nog op haar eerste treffer. Als rechtsback ad-interim liet zij dit seizoen echter zien meer gemeen te hebben met Edouard Duplan dan een groen-geel shirt, een Franse voornaam en een Karel Jansen Trofee. “Ik ben eigenlijk altijd centrale verdediger geweest, maar kon op die plaats aanvallend wat meer brengen”, kijkt zij terug op twee wedstrijden waarin zij als opkomende vleugelverdediger liefst drie keer met een afgemeten voorzet een doelpunt voorbereidde. “Dat komt er dan opeens uit, ook omdat je als back meer ruimte krijgt. In het centrum gaat dat een stuk moeilijker.”