Vertrouwen geeft Lindsey Keizerweerd vleugels
Haagse bluf met een female touch. Dat is waar de ADO Vrouwen voor staan. Steun ons via crowdfunding bij het binnen én buiten de lijnen realiseren van onze dromen.
,,
Loek van Paassen:
"Ik vind vrouwen voetbal leuk, hoop snel te komen kijken"
Roeland Gelink:
"De instelling en beleving van de vrouwen van ADO Den Haag zijn een voorbeeld voor de hele club"
Bart Caminada:
"De ADO Vrouwen zijn HET boegbeeld om jonge meiden aan het bewegen te krijgen"
Kees Jansma, perschef Nederlands elftal:
"Deze meiden hebben echt alles over voor topsport"
Lieke Hemminga:
"ADO Vrouwen geeft altijd leuke trainingen en ze zijn heel goed."
Steven de Haseth:
"Haagse bluf met een female touch; deze powervrouwen zijn hét voorbeeld voor alle jonge meisjes in de regio"
Kathy de Jong:
"ADO Vrouwen doet veel voor voetballende meisjes en zijn erg goed"
Kees Punt:
"De ADO-meiden hebben alles over voor hun sport, ze verdienen alle mogelijke steun"
Rob Reijenga:
"ADO DH Vrouwen doet het (inter)nationaal goed in de top. Maar het zet zich ook in voor de ontwikkeling van vrouwenvoetbal"
Julia Banwari:
"De vrouwen van ADO Den Haag doen altijd goed hun best, ze zijn cool en een voorbeeld voor mij."
Ryan Spencer:
"Ik steun de ADO Vrouwen omdat het nodig is"
Sacha Glotzbach:
"ADO Vrouwen zet zich in voor voetballende meisjes en hebben daar hulp bij nodig"
Isabelle Hoekstra:
"Ze geven leuke trainingen, kunnen goed voetballen en zijn aardig."

Vertrouwen geeft Lindsey Keizerweerd vleugels

Het is dat Studio Sport niet PEC Zwolle-ADO Den Haag maar PSV-Telstar als eerste Eredivisiewedstrijd uitzond, anders had heel Nederland nu geweten dat Lindsey Keizerweerd er niet voor terugschrikt op één vierkante meter drie tegenstanders tegelijk in de luren te leggen. En dan zegt de getructe rechts- of linksbuiten ook nog van zichzelf dat ze wat brutaler moet worden!

Met een vader die als profspeler uitkwam voor het Franse Rodez, Oldham in Engeland, FC Den Bosch en Real Murcia in Spanje is Lindsey Keizerweerd voor voetbal in de wieg gelegd. De acties waarmee zij regelmatig tegenstanders tot wanhoop en het publiek in verrukking brengt, heeft zij echter niet van hem geleerd. “Mijn ouders zijn gescheiden, dus ik zag hem niet zo vaak en heb hem zelf ook niet zien spelen.” Orpheo Keizerweerd komt nu wel af en toe kijken bij de wedstrijden van zijn dochter. “Dat is fijn en hij is ook trots op mij. Kritisch is hij niet. Hij vindt vooral dat ik moet durven voetballen en laten zien wat ik kan.”

Lindsey begon met voetballen bij Buitenveldert, stapte daarna over naar de jongens van Zeeburgia, vóór astma haar vier jaar aan de kant hield. “Ik heb toen aan wedstrijdzwemmen gedaan.” Omdat zij naast het wedstrijdzwemmen nog steeds wilde blijven voetballen, deed Lindsey jaarlijks wel mee aan talentendagen van de KNVB. “De KNVB-coaches hebben me bijna verplicht om weer te gaan voetballen en ik heb bij SV Ouderkerk met veel plezier een aantal seizoenen met en tegen veel oudere speelsters gespeeld.” De kans om zich op een open dag bij Ajax weer als voetballer te onderscheiden, liet zij niet lopen. “Daar deden wel 900 meiden aan mee en ik werd met Elise Meijerink – die nu voor Heerenveen speelt – gekozen voor een opleiding aan het CTO (Centrum voor Topsport en Onderwijs) Amsterdam.” 

Stijgende lijn
In drie jaar bij het CTO schaafde Lindsey onder meer aan haar repertoire aan schijnbewegingen. “Ik heb daar veel op geoefend bij de techniektraining. Dat moest ook, want als buitenspeler moet je acties kunnen maken.” Zij roemt het CTO als een heel goede opleiding. “Wij trainden daar vijf keer in de week en ook in de ochtend. Via het CTO kun je ook in de nationale selecties komen.” Bij ADO Den Haag Vrouwen had Lindsey niet lang nodig om te tonen wat zij in huis heeft. Zelf is zij tevreden dat haar spel een stijgende lijn vertoont, maar nog niet over haar productie (3 goals, 5 assists). “Ik hoop dat er nog wat doelpunten en assists bijkomen.”

Als een speelster die het van haar acties moet hebben, is vertrouwen voor Lindsey van groot belang. “Door de reacties van teamgenoten, mijn coaches en ook het publiek sta ik met meer vertrouwen in het veld. Als ik mijn acties maak, hoor ik de meisjes gillen die na afloop om mijn handtekening komen vragen.” Ook het rendement van haar acties wordt steeds beter. “Dat is ook een kwestie van goed contact met je ploeggenoten, zodat je weet wanneer je ze aan moet spelen.” Zij beseft dat overspelen niet altijd de beste optie is. “Omdat ik een echte teamspeler ben, leg ik de bal ook wel eens af als ik zelf had kunnen scoren. De coaches hebben ook gezegd dat ik wat dat betreft wel wat brutaler moet worden.”